modelcontextprotocol/python-sdk
Watch
1
0
Fork
You've already forked python-sdk
 0
Code Issues Pull requests Projects Releases Packages Wiki Activity Actions

docs: refresh translations, and translate pages in parallel (#3458)

Browse source
This commit is contained in:
Max 2026-09-07 13:35:53 +01:00 • committed by GitHub
commit fd66270926
No known key found for this signature in database
GPG key ID: B5690EEEBB952194
1 changed files with 4821 additions and 2277 deletions
Download patch file Download diff file Expand all files Collapse all files

25
i18n/tr/pages/protocol-versions.md
View file

@ -1,6 +1,6 @@
---
translation:
sections: [478fd619e5f90ef8, aef094a00e44e248, bab8cbf3449fa7e9, df1809b15a58335b, 5f9d8c2336ed0239, f54974398e43ddef, b24443dd78584870]
sections: [d98e337bf28845e0, dd642acbba36f615, f547b3e76da19c94, 149513378588da5c, 4e149ed992046709, f54974398e43ddef, b24443dd78584870]
tool: 1
---
# Protokol sürümleri {#protocol-versions}
@ -11,9 +11,17 @@ MCP'nin iki nesli var.
Bununla neredeyse hiç ilgilenmeniz gerekmez, çünkü anlaşmayı sizin yerinize `Client` yapar. Bu sayfa, bunu denetleyen tek yapıcı argümanı, yani `mode=` parametresini ve onu değiştireceğiniz üç durumu anlatır.
Bu sayfadaki her kod parçası, **[İstemci](client/index.md)** sayfasındaki Bookshop `server.py` sunucusuyla konuşan bir `client.py` dosyasıdır. O sunucuyu bir terminalde başlatın:
```console
uv run mcp run server.py --transport streamable-http
```
Ardından her kod parçasını ikinci bir terminalde `python client.py` ile çalıştırın.
## `mode="auto"` {#modeauto}
```python title="client.py" hl_lines="14-15"
```python title="client.py" hl_lines="7-8"
--8<-- "docs_src/protocol_versions/tutorial001.py"
```
@ -31,13 +39,14 @@ Her iki durumda da bağlanmış olarak çıkarsınız ve hangisinin gerçekleşt
Özelliğin tamamı bu. Tek bir `Client`, her nesilden sunucu, kodunuzda dallanma yok.
!!! info
`MCPServer`, `server/discover` isteğini her aktarımda yanıtlar (bellek içi, stdio, Streamable
HTTP); bu yüzden kendi sunucunuza karşı `auto` her zaman `2026-07-28`'e ulaşır. Geri dönüş
yalnızca gerçek bir 2026 öncesi sunucuya karşı devreye girer, ki tam da o zaman bunu istersiniz.
`MCPServer`, `server/discover` isteğini her aktarımda yanıtlar (Streamable HTTP, stdio ve
testlerinizin kullandığı süreç içi bağlantı); bu yüzden kendi sunucunuza karşı `auto` her zaman
`2026-07-28`'e ulaşır. Geri dönüş yalnızca gerçek bir 2026 öncesi sunucuya karşı devreye girer,
ki tam da o zaman bunu istersiniz.
## `mode="legacy"` {#modelegacy}
```python title="client.py" hl_lines="14"
```python title="client.py" hl_lines="7"
--8<-- "docs_src/protocol_versions/tutorial002.py"
```
@ -61,7 +70,7 @@ Sunucunun başlattığı bir istek, sunucunun *sizi* çağırmasıdır: `ctx.eli
`mode`, modern bir protokol sürümü dizgesini de kabul eder. Bugün bu küme tam olarak `["2026-07-28"]`.
```python title="client.py" hl_lines="14"
```python title="client.py" hl_lines="7"
--8<-- "docs_src/protocol_versions/tutorial003.py"
```
@ -94,7 +103,7 @@ Sorgu ucuzdur, ancak yine de her yeniden bağlanmada ödediğiniz bir turdur ve
Öyleyse saklayın. Bir `auto` bağlantısından sonra `client.session.discover_result`, sunucunun gönderdiği `DiscoverResult`'ı olduğu gibi tutar: `supported_versions`, `capabilities`, `instructions` ve sunucunun sonucun `_meta` alanına işlediği kimlik. Bir sonraki sefer bunu `prior_discover=` olarak geri verin:
```python title="client.py" hl_lines="15 17"
```python title="client.py" hl_lines="8 10"
--8<-- "docs_src/protocol_versions/tutorial004.py"
```